W wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów znaleźć można projekt ustawy o zmianie ustawy o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki oraz niektórych innych ustaw. Głównym celem zmian jest kompletne dostosowanie polskiego porządku prawnego do wymagań Międzynarodowej konwencji o bezpiecznym i ekologicznie racjonalnym recyklingu statków, sporządzonej w Hongkongu 15 maja 2009 r., która weszła w życie 26 czerwca 2025 r.
Konwencja ustanawia standardy dotyczące bezpiecznego i przyjaznego środowisku demontażu statków. Na gruncie regulacji unijnych jej założenia zostały w znacznym stopniu zaostrzone przez Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013 w sprawie recyklingu statków. Większość wymogów zostało już wdrożonych, ale konieczne jest uzupełnienie regulacji o elementy formalne umożliwiające pełną ratyfikację i wykonywanie postanowień Konwencji.
Projekt przewiduje, że te same organy administracji, które realizują zadania w zakresie inspekcji i certyfikacji na podstawie regulacji unijnych, będą właściwe do kontroli w zakresie zgodności z Konwencją z Hongkongu oraz do wydawania stosownych certyfikatów. Co ważne, wdrożona zostanie opcja przeprowadzania jednej skonsolidowanej inspekcji obejmującej SRR i HKC, co ma przyczynić się do ograniczenia obciążenia administratorów po stronie armatorów i skrócić procedury.
Zmianami objęta jest także ustawa o odpadach w zakresie zakładów recyklingu statków, planu recyklingu oraz decyzji administracyjnych związanych z przetwarzaniem odpadów. Projekt doprecyzowuje właściwość organów, podstawy wydawania certyfikatów oraz system sankcji – w zakresie niezbędnym do wykonania zobowiązań konwencyjnych, bez nakładania dodatkowych wymogów ponad standardy unijne.
Nowelizacja porządkuje kwestie zezwoleń na zatapianie w morzu urobku z pogłębiania dna. Do tej pory obowiązek składania odrębnych wniosków przez każdego armatora, który uczestniczył w pracach, powodował liczne komplikacje organizacyjne i utrudniał kontrolę realizacji warunków decyzji administracyjnych. Projekt zakłada, że wnioskodawcą będzie inwestor lub generalny wykonawca prac czerpanych, co ma przyczynić się do uproszczenia i zwiększenia odpowiedzialności.
Istotnym elementem zmian jest nałożenie obowiązku prowadzenia monitoringu miejsc zatapiania urobku na inwestora lub generalnego wykonawcę. Rozwiązanie to ma zapewnić realizację zobowiązań, które wynikają z Konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu mórz przez zatapianie odpadów i innych substancji oraz wytycznych HELCOM, a także umożliwić skuteczniejsze raportowanie i kontrolę wpływu prac czerpalnych na środowisko morskie.
Projekt przewiduje również aktualizację stawek opłaty skarbowej za wydanie zezwoleń na zatapianie urobku i innych substancji poprzez ich dostosowanie do wzrostu kosztów pracy od 2006 r. Proponowane podwyższenie opłat ma charakter waloryzacyjny i odpowiada zmianom przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej.
Za opracowanie projektu odpowiada Ministerstwo Infrastruktury, a planowany termin przyjęcia ustawy przez Radę Ministrów to IV kwartał 2026 r.
źródło: Serwis Rzeczypospolitej Polskiej, Wykaz prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów, Projekt ustawy o zmianie ustawy o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki oraz niektórych innych ustaw, numer projektu: UD371, datga publikacji: 24.02.2026 r.