Jakie są założenia ustawy o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz ustawy o pracowniczych planach kapitałowych? W wykazie prac legislacyjnych opublikowano założenia projektu ustawy, która stanowi czynnik ujednolicający regulacje w zakresie zarządzania funduszami inwestycyjnymi i sprawowania nadzoru nad ich prawidłowym funkcjonowaniem.

Celem proponowanej ustawy jest implementacja do krajowego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/927 z dnia 13 marca 2024 r., zmieniającej dyrektywy 2011/61/UE oraz 2009/65/WE w zakresie regulacji dotyczących przekazywania funkcji, zarządzania ryzykiem płynności, sprawozdawczości nadzorczej, świadczenia usług depozytariusza i powierniczych, a także udzielania pożyczek przez alternatywne fundusze inwestycyjne (Dz. Urz. UE L 2024/927 z 26.03.2024), dalej jako: „dyrektywa 2024/927”.

Dyrektywa ta ma na celu dalsze ujednolicenie przepisów odnoszących się do zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (ZAFI), w szczególności w obszarach takich jak: udzielanie pożyczek, przekazywanie funkcji podmiotom trzecim, zapewnienie jednakowego traktowania usługodawców świadczących usługi powiernicze na rzecz funduszy alternatywnych, usprawnienie transgranicznego dostępu do usług depozytariusza, optymalizacja raportowania nadzorczego oraz ułatwienie stosowania narzędzi do zarządzania płynnością.

W odniesieniu do instytucji wspólnego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS), dyrektywa 2024/927 doprecyzowuje regulacje dotyczące przekazywania funkcji przez zarządzających UCITS osobom trzecim, gwarantuje równe traktowanie usługodawców powierniczych, usprawnia sprawozdawczość na potrzeby nadzoru oraz harmonizuje stosowanie narzędzi służących zarządzaniu płynnością.

Celem wprowadzanych zmian jest w głównej mierze zwiększenie ochrony inwestorów oraz poprawa stabilności finansowej na europejskich rynkach kapitałowych.

Jakie są proponowane zmiany w ustawie?

1. rozszerzenie zakresu możliwej działalności towarzystw funduszy inwestycyjnych o wykonywanie funkcji administratora wskaźnika referencyjnego oraz prowadzenie czynności związanych z obsługą kredytów – rozwiązanie to przyczyni się do zwiększenia efektywności operacyjnej TFI oraz wzmocni ich pozycję konkurencyjną zarówno na rynku krajowym, jak i międzynarodowym,
2. wprowadzenie jednolitych zasad udzielania pożyczek przez alternatywne fundusze inwestycyjne, w tym utworzenie nowego typu funduszu pożyczkowego oraz ograniczenie możliwości udzielania pożyczek przez pozostałe fundusze zamknięte do 20% aktywów netto – zmiana ta zwiększy przejrzystość, bezpieczeństwo i konkurencyjność krajowego rynku,
3. wprowadzenie jednolitych zasad zarządzania płynnością funduszy inwestycyjnych poprzez obowiązek wyboru i stosowania przez zarządzających co najmniej dwóch narzędzi zarządzania płynnością (jednego w przypadku funduszy rynku pieniężnego), dostosowanych do charakterystyki danego funduszu i zgłaszanych do KNF – zmiana ta ma na celu zwiększenie odporności funduszy, zwłaszcza otwartych, na ryzyko masowych umorzeń i wzmocnienie stabilności systemu finansowego,
4. wzmocnienie nadzoru nad outsourcingiem funkcji przez zarządzających funduszami poprzez wyraźny podział funkcji podstawowych i dodatkowych oraz obowiązek zapewnienia zgodności powierzonych zadań z ustawą. Fundusze będą też zobowiązane do ujawniania w prospekcie czynności przekazanych podmiotom trzecim, co zwiększy przejrzystość i pewność prawną,
5. usprawnienie wymiany informacji i współpracy między organami nadzoru, w tym nałożenie na Komisję Nadzoru Finansowego obowiązku przekazywania na żądanie Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) danych dotyczących poważnych zagrożeń dla ochrony inwestorów, stabilności rynków finansowych lub całego systemu UE,
6. wprowadzenie przepisów zapobiegających używaniu wprowadzających w błąd nazw funduszy, co poprawi przejrzystość rynku. Choć dyrektywa 2024/927 pozwala na dopuszczenie depozytariuszy z innych państw UE, projekt ustawy zachowuje wymóg, by depozytariusz miał siedzibę w kraju funduszu, ze względu na kluczową rolę w ochronie środków i reprezentacji uczestników.

I kwartał 2026 r. to planowany termin przyjęcia projektu przez Radę Ministrów.

źródło: Serwis Rzeczypospolitej Polskiej